Łazienka jest pomieszczeniem, w którym powstaje duża ilość parywodnej, a ściany i podłoga są narażone na zachlapanie czy zalanie.Dlatego niezwykle ważne jest właściwe zabezpieczenie tegopomieszczenia przed skutkami oddziaływania wilgoci na konstrukcjębudynku.

Przepisy określają strefy mokre w łazience. Muszą być one szczególnie dobrze zabezpieczone przed działaniem wody i wilgoci. Nad wanną strefa mokra sięga do sufitu. Uwaga: cała podłoga jest strefą mokrą.

Przepisy określają strefy mokre w łazience. Muszą być one szczególnie dobrze zabezpieczone przed działaniem wody i wilgoci. Nad wanną strefa mokra sięga do sufitu. Uwaga: cała podłoga jest strefą mokrą.

Stosowane obecnie metody zabezpieczania tzw. pomieszczeń mokrychprzed wodą i wilgocią sprawdzają się zarówno w domach murowanych,jak i szkieletowych czy w łazienkach wykonanych w systemach suchejzabudowy. Ponieważ łazienka oraz pralnia są pomieszczeniami, wktórych często panuje podwyższona wilgotność powietrza, należy jestarannie zabezpieczyć. Trzeba jednak pamiętać, że przede wszystkimw łazience są strefy szczególnie narażone nie tylko na wilgoć, aleteż na kontakt z wodą. Jest tu zatem potrzebna wyjątkowo dobrahydroizolacja.

Przygotowanie podłoża
Zanim przystąpi się do wykonywania hydroizolacji, konieczne jestodpowiednie przygotowanie podłoża. Musi być ono nośne, suche,zwarte, pozbawione ubytków, odkurzone i odtłuszczone. Większenierówności podkładu cementowego trzeba zeszlifować. Wszelkieuszkodzenia należy wypełnić zaprawą szpachlową i zatrzeć na równo.Słabe fragmenty podłoża betonowego trzeba odkuć i naprawić. Wzasadzie nie jest konieczne gruntowanie nowych, typowych podłożybudowlanych, takich jak ceramika, beton itp., ale zawszekorzystniej jest je zagruntować. Nowe podłoże z wodoodpornych płytgipsowo- kartonowych oraz płyt gipsowo-włóknowych wystarczyzagruntować preparatem o uniwersalnym zastosowaniu. Jednak wprzypadku remontu oraz podłoża chłonnego czy pylącego zalecane jestzastosowanie preparatów głęboko penetrujących o działaniuwzmacniającym. Preparat gruntujący zwiększa przyczepność kolejnychwarstw, zapobiega ich wsiąkaniu w podłoże oraz wiąże resztkizanieczyszczeń pozostałe po odkurzeniu pomieszczenia. Preparatnanosi się jedną warstwą, wałkiem malarskim lub pędzlem. Jest ondostępny w postaci gotowego do użycia roztworu lub koncentratuwymagającego rozcieńczenia z wodą w proporcjach podanych przezproducenta. Należy przy tym pamiętać, iż do gruntowania podłożydrewnopochodnych, takich jak sklejka czy płyta pilśniowa, stosujesię nierozcieńczony preparat.

W szczególnie newralgicznych miejscach, takich jak połączenia z podłogą ścian oraz elementów konstrukcyjnych (np. słupów), należy zastosować taśmy uszczelniające. Miejsca styku powierzchni wyłożonych płytkami oraz płytek ze ścianą dodatkowo zabezpiecza się silikonem.

Do uszczelnień przejść instalacji przez przegrody stosuje się kołnierze kauczukowe. Ich krawędzie należy zatopić w płynnej folii, nakładanej w tych miejscach pędzlem.

Powłoka hydroizolacyjna
Spośród stosowanych technologii zabezpieczania pomieszczeń przedwilgocią i wodą, najpopularniejsze są obecnie te, w których głównymmateriałem izolacyjnym są tzw. płynne folie. Są to elastyczne,ciekłe masy, składające się z dyspersji polimerowych orazwypełniaczy i środków modyfikujących. Często podkreśla się, że sąto systemy bezspoinowe, ponieważ powłoki z nich wykonane nie są wżadnym miejscu łączone, co gwarantuje całkowitą szczelnośćzabezpieczanej powierzchni. Cechą charakterystyczną jest to, iż nieprzepuszczają wody, ani wilgoci,ale jednocześnie sąparoprzepuszczalne. Płynna folia nadaje się do bezspoinowegouszczelniania nasiąkliwych i porowatych podłoży mineralnych,betonowych, jastrychów cementowych i anhydrytowych, murów, tynkówcementowych oraz cementowo-wapiennych, a także tynków gipsowych,płyt gipsowo-kartonowych, gipsowo-włóknowych i drewnopochodnych.Płynne folie nakłada się wałkiem lub pędzlem - pokrywają one takżeniewielkie nierówności podłoża, dzięki czemu wstępny etap prac możeprzebiegać szybciej i łatwiej.

Szczegóły przejścia instalacji przez przegrody: a) wpust podłogowy

Szczegóły przejścia instalacji przez przegrody: b) rura wodna.

Powłokę hydroizolacyjną nakłada się po całkowitym wyschnięciupreparatu gruntującego. Konieczne jest naniesienie dwóch warstw ołącznej grubości ok. 1 mm - drugą nakłada się po upływie ok. 6godzin. Masę nanosi się "na krzyż". Wielu producentów oferujesystemy uszczelnień, w skład których wchodzą - oprócz płynnej folii- m.in. mankiety i narożniki izolacyjne oraz sznur dylatacyjnyprzeznaczony do uszczelnienia połączeń płytek ceramicznych idylatacji. W miejscach szczególnie narażonych na oddziaływaniewody, czyli przede wszystkim wokół wanny, umywalki oraz brodzika,nanosi się zazwyczaj trzecią warstwę folii. Należy pamiętać owyjątkowo starannym wykonaniu izolacji w narożnikach pomieszczenia,jak też wokół przejść elementów instalacji przez ściany i podłogę(rur kanalizacyjnych, wody ciepłej oraz zimnej, otworu na wpustpodłogowy). W tych miejscach pierwszą warstwę płynnej foliiwzmacnia się tkaniną poliestrową pokrytą kauczukiem butylowym lubtkaniną elastomerową na flizelinie polipropylenowej. Ma ona postaćtaśmy uszczelniającej, kołnierzy oraz narożników. Wzmocnieniaprzykłada się w odpowiednich miejscach do ściany i zaciera płynnąfolią. Jeśli zachodzi konieczność połączenia odcinków taśmy,wykonuje się to z zakładem ok. 10 cm, łączonym specjalnym klejem.Niektóre rodzaje płynnych folii można układać na podłogachpomieszczeń, w których planowana jest instalacja ogrzewaniapodłogowego. Są one odporne na wysoką temperaturę.

Często przyjmuje się, że szczelne wyłożenie łazienki płytkami ceramicznymi wystarczy do zabezpieczenia jej przed wodą i wilgocią. Nie jest to prawdą – niezbędna jest odpowiednia hydroizolacja.

Wykończenie pomieszczeń
W łazience powinny być używanetylko farby paroprzepuszczalne, ale odporne na wilgoć i zmywalne.Powierzchnie pokryte płynną folią można malować farbami akrylowymi,lateksowymi lub emulsyjnymi z dodatkiem silikonu. Ponieważ składfarby musi pasować do składu chemicznego płynnej folii, koniecznejest zastosowanie się do wskazań jej producenta. Najczęściej jednakściany oraz podłogę w łazience wykłada się płytkami ceramicznymilub kamiennymi. Należy używać do tego celu klejów o zwiększonejelastyczności i przyczepności, przeznaczonych do pomieszczeńwilgotnych, a zalecanych przez producenta materiałuhydroizolacyjnego. Nowoczesne powłoki hydroizolacyjne są całkowicieszczelne, należy jednak, po zainstalowaniu umywalki, wanny orazbrodzika, nanieść uszczelniacz sanitarny w miejscach styku tychurządzeń ze ścianą. Warto zastosować preparat zawierający dodatkipleśnio- i grzybobójcze. Uszczelniacze mogą być silikonowe,akrylowe lub poliuretanowe.